Project KROMAGYTHE

PAULINE VIARDOT-GARCÍA

Met de concert- pianiste Hanneke de Heer ga ik niet alleen het lot maar juist de muziek van vrouwelijke componisten uit eerdere eeuwen bestuderen. We hebben o.a. componistes als Clara Schumann, Amy Beach, Cécile Chaminade , Alma Schindler-Mahler en Pauline Viardot in behandeling. Binnenkort vindt u meer hierover op deze pagina of in de mailbox die u hebt doorgegeven..Als u graag op de lijst wilt komen te staan voor de uitnodiging stuurt u dan een e-mail via curisalope@gmail.com . Als u een goede piano of vleugel in uw huis hebt staan, komen we graag bij u thuis ons concert geven. Stuurt u dan s.v.p. een e-mail naar : marmaronde@gmail.com . We reageren in ieder geval en binnen zo kort mogelijke tijd.

Pauline Viardot-García

Georges Sand, de Franse schrijfster en levenspartner van Frédéric Chopin, was vanaf het begin een groot bewonderaarster van de zangeres Pauline García en werd later een intieme vriendin van haar. Op advies van Georges Sand trouwde de mezzo-sopraan met theaterdirecteur, Louis Viardot..Hij was 20 jaar ouder en deed al het mogelijke om haar te steunen in haar zangcarrière. Viardot-García zong op alle grote podia in Europa en was erg geliefd o.a. in Groot-Brittannië en Duitsland. Ze stond op goede voet met de vorstenhuizen. In Sint Petersburg was ze gedurende 3 seizoenen de Prima Donna. Daar ontmoette ze de Russische schrijver Ivan Toergenjev : een vriend met wie Louis Viardot uit jagen ging. Voor de schrijver was het liefde op het eerste gezicht ..Deze verhouding was er een voor het leven : een mengeling van vriendschap, liefde , obsessie, frustratie én artistieke zielsverwantschap. Ze inspireerde niet alleen componisten als Chopin, Saint-Saëns, Liszt, Wagner en Schumann met haar dramatische talent. Ze werkte ook met hen samen aan de rollen die ze speciaal voor haar schreven . Ze was eveneens actief als zangpedagoog - ze werkte met de methode García die door haar broer Manuel García ,een heel beroemd zangpedagoog in hun tijd ,was ontwikkeld. Broer García heeft, experimenterend met 2 spiegeltjes en een zonnestraal , zijn eigen stemplooien zien funktioneren : hij vond de laryngoscoop uit. Bij Meysenberg en Liszt studeerde ze piano en bij Reicha leerde ze componeren.

Claudia Sessa ( ca. 1570- ca. 1617 )

Claudia Sessa

Claudia Sessa bracht haar leven door als non in het Santa Maria Annunciata klooster in Milaan , Italië . Ondanks de beperkingen die het Concilie van Trente voorschreef ten aanzien van de genres muziek die in kloosters te horen mochten zijn , zong en componeerde Sessa onophoudelijk voor een flink aantal luisteraars. Ze begeleide ook andere zangers op verschillende instrumenten met geimproviseerde harmoniën. Ze was een zeer begaafd en ontwikkeld musicus , maar ze bleef bescheiden over haar talenten. Op een uitnodiging van Koningin Margaret om aan het Spaanse Hof op te treden, gaf ze geen gehoor. Ze prefereerde alleen in het klooster concerten te geven. Ze is het meest bekend vanwege 2 gewijde liederen door haar gecomponeerd in de monodische stijl. 

Cécile Louise Stéphanie Chaminade

Portret van Cécile Chaminade door Guessford

Frans pianiste en componiste. Zij debuteerde op 18 -jarige leeftijd als pianiste. Chaminade schreef kleine werken voor koor en /of orkest , kerk-en kamer-muziek.Vooral haar pianomuziek maakte haar bekend. Zij componeerde in een voortreffelijke salonstijl. Zij is welicht de grootste vertegenwoordiger van zo'n drie generaties saloncomponisten. Ze werd geboren in het Parijs van 1857 en stierf in Monaco in 1944. ( bron :Componisten Het Spectrum )

Gebeurtenissen in Parijs 1857  Januari-februari: Proces van Flaubert voor Madame Bovary, maar hij krijgt vrijspraak.

 Op 7 juli 1857, legt justitie beslag op  Les Fleurs du mal en Baudelaire en zijn vennoot Poulet-Malassis worden vervolgd voor belediging van de zeden.

30 augustus Victor Hugo schrijft Baudelaire:  « Uw Fleurs du mal stralen en glanzen als sterren » en hij feliciteert hem met het feit dat hij is veroordeeld door de rechtspraak van Napoléon III. ( bron : vertalingen Vivienne.com )

Barbara Strozzi ( 1619-1677 )

Barbara Strozzi

Zangeres en componiste uit Venetië, Italië Barbara Strozzi, was een van de meest veelbelovende componisten van Italiaanse cantates en aria's gedurende de Barok. Haar sensitiviteit voor teksten was de motor voor haar composities, vast en zeker beïnvloed door de beroemde dichter Giulio Strozzi die haar vader was en haar coach .  

Hij was deel van de Accademia degli Incogniti en creëerde de Accademia degli Unisoni om zijn dochter een plaats te bieden om haar werk voor te stellen.

Strozzi kreeg onder andere les van Francesco Cavalli en publiceerde gedurende haar leven 8 collecties liederen - dat zijn 125 vocale stukken - en dit is meer dan menig beroemd componist kon. Dit alles zonder de hulp van de kerk of een beschermheer.

Met Giovanni Paolo Vidman (ook Widmann), een collega van haar vader met wie ze samenwoonde, kreeg ze ten minste drie van haar vier kinderen. Bij testament werd ze door Giulio Strozzi geëcht. Strozzi stierf in Padua in 1677 op 58-jarige leeftijd. Ze liet geen testament na. Haar erfenis werd opgeëist door haar zoon Giulio Pietro.

Clara Schumann

Clara als vijftienjarige, lithografie van Julius Giere. Op de vleugel staat de bladmuziek van haar pianoconcert in a-mineur op. 7

Clara Wieck wordt gevormd door haar strenge vader , die tevens haar leraar is. Zij weet hem toch te trotseren : na 4 jaar touwtrekken trouwt zij met de romantische Robert Schumann , de beroemde componist. Daarmee vervaaagt de pianovirtuose die zij was , tot echtgenote, moeder en , wederom, leerlinge. Dan sterft Schumann, naar men zegt krankzinnig geworden. Voor Clara betekent dat wanhoop en tegelijkertijd bevrijding. Haar buitengewone talent bloeit weer op : zij wordt de gelijke van Franz Liszt genoemd. Omringd door vrienden en kinderen , ondans de onbehouwen , maar absolute liefde van Johannes Brakms voor haar, blijft ze de vrouw die slechts één liefde kan hebben. Alleen de muziek en de ontvangst door het publiek kunnen haar troosten gedurende de veertig jaar die zij nog leven zal. Zij rist van concert naar concert en laat een indrukwekkende herinnering na op het internationale podium: als pianiste en als componiste. Aldus Catherine Lépront, schrijfster van Een vierhandig leven. Zij schreef over het leven van Clara Schumann, dat uitloopt op een indringende beschrijving van een complexe vrouw.